Της μοναξιας ,της καλημερας και της βροχης
πανω στο φως και στον αερα αυτη της γης
Χανομαι και να μου μιλησεις δεν θα μπορεις
Και αν θα με θες για να μ'ακουσεις θα ειναι αργα
Στης ξενιτιας τα μερη θα 'μαι πολυ βαθια
Αυτα τα λογια ειναι παντα πολυ μικρα
για να σου πουν πως σ'αγαπω αληθινα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου